De Trachycarpus wagnerianus is vernoemd naar de horticulturist Albert Wagner. Het is een neefje van de bekende Trachycarpus fortunei. De planten hebben veel overeenkomsten maar zijn toch gemakkelijk te onderscheiden van elkaar.
De bladeren van de wagnerianus zijn korter, steviger en zijn minder ver ingesneden dan die van de fortunei. Jonge bladeren zijn vrijwel cirkels en zullen later pas ingesneden worden. De bladeren kunnen een diameter van 50 tot 70 centimeter halen en groeien op bladstengels van maximaal 90cm lang. De wagnerianus kan een maximale hoogte bereiken van zo'n 9 meter onder perfecte omstandigheden. In de volle grond in Noord-Europa is een hoogte van 3/4 meter stam na 20 jaar al een hele prestatie. Jonge bladeren lijken daarnaast meer pluis te hebben dan de fortunei. De bloemen van de wagnerianus lijken ook wat compacter, vooral wanneer zij net uit de stam komen zijn de bloemen vrijwel samengeperst.
De verschillen zijn dus vooral zichtbaar in de bladeren. De stam is vrijwel hetzelde als bij gangbare fortunei soorten. De plant zelf is beter bestand tegen de wind door zijn stevige, compacte blad. Qua winterhardheid is het vergelijkbaar met de fortunei al lijkt het er wel op dat deze soort sneller last heeft van natte voeten.
De wagnerianus groeit in vergelijking met de fortunei iets minder snel en vooral de maximale hoogte ervan is minder dan bij zijn bekendere neefje.
Het geslacht Trachycarpus omvat een aantal bekende palmbomen. De oorsprong van dit geslacht ligt vooral in China en de uitlopers van de Himalaya. Juist door deze oorsprong zijn de meeste planten zeer bestand tegen de winters. Ondertussen zijn vele palmen dus ook verspreid over de wereld. Onder de juiste omstandigheden kan een fortunei groeien tot een hoogte van 15-20 meter. In de Europese tuinen zullen zij echter aanmerkelijk kleiner blijven. De stam zal een diameter tot wel 30 centimeter kunnen bereiken en wordt gevormd door de basis van oudere bladeren. Het ruige uiterlijk van de stam heeft een extra sierwaarde voor deze plant. De meeste sierwaarde zit echter in de bladeren, deze kunnen tot wel een vierkante meter per blad in beslag nemen. Vermeerdering van deze soorten vind altijd plaats via zaden. Een volwassen boom begint met het maken van bloemen wanneer hij meer dan een meter hoog is, dit kan zeker 7 jaar duren. Er zijn mannelijke en vrouwelijke planten en via bestuiving kunnen er kiemrijpe zaden aan de vrouwelijke planten komen te groeien. De mannelijke planten hebben een gele kleur en de vrouwelijke een iets groenere kleur. Bevruchte bloemen zullen aan de bloem rijpen tot zaden en zijn dan zwart, ongeveer een centimeter groot en niervormig.
Winterhardheid zone 7a (-15ºC).